دومین کنگره شعر                                          

عاشورايی در اردبيل برگزار شد
 

در آستانه ماه محرم، ماه عزاداری اباعبدالله الحسين (ع) دومين كنگره شعر

عاشورايی با معرفی شاعران برگزيده به كار خود پايان داد.

به گزارش روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي اردبيل ،آيين برگزيدگان دومين

كنگره شعر عاشورايي كه در مجتمع فرهنگي و هنري فدك اردبيل برگزار شد با

استقبال دوستداران اهل بيت عصمت و طهارت، مسئولان، مداحان، شعرا و روحانيان

با شكوه تمام برگزار و از 12 برگزيده دومين كنگره شعر عاشورايي در اردبيل تجليل

شد.

در اين مراسم شاعراني چون حجت‌الاسلام يوسف صديق‌اروني از گيلان، شاهرخ

هورامي از شاعران اهل سنت كردستان، جمال موسوي از يزد، رحمان شاجري از

زنجان، عباس شاهزيدي از اصفهان و حسين غفاري از اردبيل به قرائت شعر خود

پرداختند و دو تن از مداحان عصمت و طهارت و دربار خوش‌الحان حسيني مداحي

كرده و حاضران در سوگ شهيد هميشه سرفراز كربلا اشك ماتم ريختند.

در اين مراسم كه با حال و هواي معنوي و حسيني برگزار شد حاضران از شعر شعرا

به ويژه شاعر عاشورايي اردبيل حاج حسين غفاری با گرمي استقبال كرده                    

و هم‌ نوا با مداحان اهل بيت ياد و خاطره شهداي كربلا به ويژه علمدار رشيد نينوا                       

حضرت ابوالفضل (ع) را گرامي داشتند. شاعران نير در اين مراسم ضمن قرائت                                    

شعرهاي خود گاه اشاراتي به جايگاه اردبيل در ارادت به آستان اباعبدالله                             

الحسين را ابراز كرده و از اين شهر به عنوان پايتخت حسينی ياد كردند                           

در پايان اين مراسم كه در آستانه ماه محرم با حال و هواي ماتم حسيني برگزار شد از

عسگر شاهي‌زاده، غلامرضا هادي، عباس‌علي يحيوي، محمد تقايي، بهراد اسدي و

حجت‌الاسلام محمدحسين حيدري به عنوان اعضاي هيئت داوري دومين كنگره شعر

عاشورايي با اهداي لوح سپاس، تنديس كنگره و هدايايي تجليل شد.

اما در بخش برگزيدگان دومين كنگره شعر عاشورايی حسين غفاری از اردبيل              

غفور رجبي از اردبيل، عادل تنظيفي از اردبيل، يوسف صديق‌اروني از گيلان، بهزاد

قاسمي‌خادمي از اردبيل، رحمان شاجري از زنجان، ميرعلي عابديان از اردبيل، عباس

شاه‌زيدي از اصفهان، يوسف معزي از اردبيل، اصغر هاشمي‌منور از اردبيل، سيد

جمال موسوي از يزد و الياس نظري از زنجان به عنوان 12 شاعر برگزيده دومين كنگره

شعر عاشورايي مورد تجليل قرار گرفته و به آنها لوح تقدير تنديس كنگره و هدايايی اهدا شد...

  من حسینم

 

من حسينم عاشق شيدائيم       

تشنه جان دارم ولي دريائيم

زير خنجر عشقبازي کرده ام        

 روي نيزه سرفرازي کرده ام

از همان روزي که هستي يافتم           

ترمه يکتا پرستي بافتم

خانه ما خانه ادراک بود          

قلبمان خونين و ليکن پاک بود

بود چون خورشيد حق معمارمان      

نور مي باريد از ديوارمان

گرچه خانه با علي شاهانه بود         

سادگي پيرايه آن خانه بود

ليلي زَر نزد مامجنون نداشت        

نان سرد سفره بوي خون نداشت

چشم بر لبهاي حيدر دوختم         

درس حکمت را از او آموختم

گرچه خالي بود دستش از طلا        

پاي او را بوسه مي زد کيميا

نان سردش از شرافت گرم بود           

دست هاي پينه دارش نرم بود

گرچه وصله بر عبايش خورده بود    

آن عبا از فاطمه دل برده بود

در دهانش قلب حکمت مي تپيد

از زبانش نور غيرت مي چکيد

گه به آموخت دريادل شويم         

گه به ما آموخت چون ساحل شويم

اين سخن چون روز روشن منجلي ست   

هر چه دارم از کرامات علي ست

بي علي کي من بدينسان مي شدم     

کي شهنشاه شهيدان مي شدم

گر گلي ديدي برو اي ارزياب       

جستجو کن باغبانش را بياب

گر علي استاد عالي منصب است      

فارغ التحصيل مکتب زينب است

تا نبيد کوره آهنگران            

کي شود فولاد ، تيغ جانستان

تا نپوشد آهن از آتش لباس        

کي کند دشمن از آهن هراس

آتش آهن را قوي تر مي کند        

ذوالفقار دست حيدر مي کند

رشد کردم الغرض در کوي عشق       

داد روحم از طراوت بوي عشق

آسمان از ابر غم آکنده است        

ريشه حق را خباثت کنده ست

از تملق روز چون شب تيره بود      

جهل بر علم و فضيلت چيره بود

تشنگان معرفت سقا نداشت          

از ستم کردن کسي پروا نداشت

تشنه صهباي رحماني شدم         

همچو اقيانوس طوفاني شدم

شير زهرا بيقرارم کره بود        

عاشق بالاي دارم کرده بود

خواستم در ميکده ساقي شوم           

رهسپار وادي باقي شوم

نيمه کاره حج خود کردم رها           

تا بسازم کعبه اي در کربلا

عده اي ماندند تا حاجي شوند          

از رديف عشق اخراجي شوند

بوسه ها بر کعبه گل مي زدند          

دست رد بر کعبه دل مي زدند

گفتم اي گمگشتگان راه نور         

چشم هايتان را جهالت کرده کور

لشکر اسلام را ياري کنيد       

حق منم از حق هواداري کنيد

کعبه جاي زاري زوار نيست         

کعبه جاي لاشه مردار نيست

گر نباشد کوله بارت پر ز درد         

بي سبب بر گرد اين خانه مگرد

گر تو مي جوئي طواف بي خطر       

جامه احرام از تن کن به در

هر که با اين رخت اعلاء محرم است       

گر کند انديشه جان مجرم است

هر که پوشد اين کفن را بر تنش    

بوي خون بايد دهد پيراهنش

حيف از آن اندرزهاي دلنشين           

حيف از آن گفتارهاي آتشين

منفعت جويان سوداهاي عشق         

تشنه برگشتند از درياي عشق

جان به کفها راهي صحرا شدند      

راهي بازار عاشورا شدند

پشت پا بر تارک دنيا زدند        

بي مهابا بر دل دريا زدند

يک به يک مرکب به ميدان تاختند       

پاي کوبان تشنه لب سر باختند

خاک صحرا رنگ و بوي غم گرفت      

آسمان در سوگشان ماتم گرفت

عزم و جزمم را به هم آميختم          

پاي در دست رکاب آويختم

با سخن موجي مطنطن ساختم         

لرزه بر اندام کفر انداختم

گفتم اي نا بخردان فتنه خو        

من حسينم قهرمان جنگجو

گر کشم شمشير تيزم از ميان        

رام گردد رعد و برق آسمان

سوره عشقم شرف را آيه ام         

ترس مي لرزد ز ترس سايه ام

فخر ننمائيد آبي خورده ايد           

آبروي آبرو را برده ايد

گر کنم با گوشه چشمم نگاه        

چشمه ها از سنگ ها افتد به راه

من عزيز حضرت پيغمبرم          

چشمه پاک و زلال کوثرم

گرنمايد تشنگي قلبم کباب          

از شما حاشا بگيرم جرعه آب

واي بر دنيا پرستي هايتان        

واي بر عصيان و مستي هايتان

در مصلاء روح سبحان کشته ايد      

ميزبان هستيد و مهمان کشته ايد

من نگويم شيرخواره کشته ايد          

آسماني پرستاره کشته ايد

هرچه اصلي بود فرعي کرده ايد     

دين حق را ذبح شرعي کرده ايد

اين من و آن تيغ هاي تيزتان          

اين من و آن خنجر خونريزتان

تا نگردد سر جدا از پيکرم        

داغدار زخم فرق اکبرم

قاسمم را بي مهابا کشته ايد           

مادرم را هم شماها کشته ايد