یاعلی(ع)......
چنان نگاه نگاران به سمت وسوی علیست که
گوئیا همه در حج و قبله روی علیست
از آن زمان که هدف شد سرش به خنجر
تیز یتیم گونه عدالت به جستجوی
علیست...
مگو که جان و دلم مست و بيقرار عليست
نظر به زخم دلم کن بگو شکار عليست
من اين جراحت دل را به عافيت ندهم
چرا که زخم دلم نقش يادگار عليست
شرف ز حسن ولاي علي مشرَّف شد
کرم غلام در صاحب اعتبار عليست
ستارگان شباهنگ آسمان،روشن
از اوّلين شب خلقت به افتخار عليست
به حال خاک مزارش هزار غبطه بَرم
نگر به بخت بلندش که همجوار عليست
تفکري غلط است هر که اينچنين گويد
که افتخار علي زور و ذلفقار عليست
دليل برتريِ پادشاه خيبر کن
عدالت و شرف و غيرت و وقار عليست
خموش کردن آن نيمه شمع بيت المال
اگر غلط نکنم اوج شاهکار عليست
کليد باب جنان زير پايي مادرهاست
ولي کليد شفاعت در اختيار عليست
دليل اينکه چو عيسي به عرش پر نگشود
شکوه جذبهُ قبر نهان يار عليست
هنوز فاطمه بعد از هزار سال مَديد
مثالِ نرگس باغ جنان خمار عليست
قسم به روح شرافت بدان که " غفاری "
بهشت اهل تَشيّع همان مزار عليست.....